Janusz Anusiewicz (ur. 19 maja 1946 r. w Terespolu, zm. 26 grudnia 2000 r. we WrocławiuPrzegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 7, Nr 1 (58), styczeń 2001, s. 23.) – polski filolog polski, specjalizujący się w kulturze języka oraz nauce o współczesnym języku polskim, nauczyciel akademicki.
Życiorys Urodził się w 1946 roku w Terespolu nad Bugiem, gdzie ukończył szkołę podstawową i średnią – pięcioletnie Liceum Pedagogiczne. W latach 1965–1970 studiował polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Od samego początku związał się ze studenckim ruchem naukowym, wygłaszając referaty na ogólnopolskich konferencjach młodych językoznawców. Pracę magisterską poświęconą analizie językowej akt prawnych Kościerzyny z lat 1579–1589 napisał pod kierunkiem prof. Stanisława Rosponda i obronił ją w 1970 roku. 1 października 1970 roku został stażystą Zakładu Języka Polskiego Instytutu Filologii Polskiej UWr, a 1 października 1971 roku – asystentem, z kolei po dwóch latach starszym asystentem. W 1976 roku obronił pracę doktorską o konstrukcjach analitycznych we współczesnych języku polskim, napisaną pod kierunkiem prof. Bogdana Sicińskiego. Od 1 października 1976 roku pracował jako adiunkt.