W ramach reformy szkolnictwa dżadydyści proponowali również zarzucenie kar cielesnych.
Dziedzictwo dżadydyzmu po 1991 Po uzyskaniu niepodległości przez kraje Azji Środkowej, uzbeccy intelektualiści podjęli próbę wznowienia wydawania dzieł dżadydystów. Jednak swój sprzeciw wyraził prezydent tego kraju – Islom Karimov, który przeciwny był jakimkolwiek próbom rozbudzenia zainteresowania tą ideologią. Ruch ten miałby niebagatelny wkład w toczącą się obecnie dyskusję nad możliwością współistnienia islamu, nacjonalizmu i demokracji w warunkach środkowoazjatyckich.
Przypisy
Bibliografia Kaźmierak A., Media Tatarów krymskich – historia rozwoju, struktura, rola, Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, nr 1/2010. Landowski Z., Islam. Nurty, odłamy, sekty, Książka i Wiedza, Warszawa 2008. Rashid A., Dżihad. Narodziny wojującego islamu w Azji Środkowej, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 2003. Wójcik J., Ruch basmaczy w radzieckiej Azji Środkowej 1918-1933, Fundacja Studiów Międzynarodowych, Warszawa 2008.
Kategoria:Islam