Z I połowy XVII w. pochodzi Kożańska Ikona Matki Bożej. Jej kult rozwijał się systematycznie w wieku XVIIISosna G., Troc-Sosna A.: Święte miejsca i cudowne ikony. Prawosławne sanktuaria na Białostocczyźnie. Białystok: Orthdruk, 2006, s. 186 - 187.. W 1761 przy parafii utworzono bractwo Matki Bożej Pocieszenia. W protokole wizytacji kanonicznej z 1773 wskazano, iż wizerunek znajdował się w ołtarzu bocznym, otoczony wotami dziękczynnymi. W świątyni kożańskiej był ołtarzyk z ikoną Bogurodzicy, którą noszono procesyjnie. Była to Poczajowska Ikona Bogurodzicy. Poczajowska Ikona Bogurodzicy figurowała w opisie cerkwi kożańskiej z 1904, jako stary wizerunek o niedużych rozmiarach namalowany na jedwabiuSosna G., Troc-Sosna A.: Święte miejsca i cudowne ikony. Prawosławne sanktuaria na Białostocczyźnie. Białystok: Orthdruk, 2006, s. 62.. Ufundowana kaplica w Zajączkach w 1880 przez Teodozego Zdanuczyka otrzymała wezwanie Poczajowskiej Ikony BogurodzicySosna G., Troc-Sosna A.: Święte miejsca i cudowne ikony. Prawosławne sanktuaria na Białostocczyźnie. Białystok: Orthdruk, 2006, s. 59 - 62.. Kaplicy pw. Poczajowskiej Ikony Bogurodzicy zmieniono patronat po II wojnie światowej na wezwanie Kazańskiej Ikony Bogurodzicy. Zmiana wezwania nie miała historycznego uzasadnienia. Zgodnie z wizytacją z 1773 w cerkwi znajdował się ołtarz św.