Uczył się w Szkole Obsługi Samolotów (gdzie uzyskał stopień kaprala), a następnie od 5 maja 1930 roku w Szkole Podoficerów Lotnictwa w Bydgoszczy. Ukończył ją w październiku i został przydzielony do 22. eskadry liniowej. W lipcu 1931 roku został skierowany na kurs pilotażu w Szkole Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu. Po ukończeniu szkoleń latał w 122. eskadrze myśliwskiej. W 1932 i 1933 roku zajął pierwsze miejsce w strzelaniu powietrznym w zawodach zorganizowanych w Grudziądzu. W 1935 roku wszedł w skład zespołu myśliwskiego 2. pułku lotniczego, który zdobył I miejsce na mistrzostwach lotnictwa myśliwskiego w Grudziądzu. Jako wyróżniający się pilot został wcielony do zespołu akrobacyjnego tzw. „Trójki Bajana”. W jej składzie wystąpił w Drugim Międzynarodowym Meetingu Lotniczym w Warszawie w 1933 roku. W marcu 1936 roku otrzymał awans na plutonowego. thumb|left|Polscy piloci po powrocie z rajdu lotniczego do Rumunii. Karol Pniak trzeci od prawej (1933 rok) W 1937 roku rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy. Tam 13 czerwca 1938 zdał egzamin maturalny, a w sierpniu tego roku został awansowany na sierżanta. Pod koniec 1938, po rozwiązaniu bydgoskiej szkoły, został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie.