Szkolenie ukończył 15 czerwca 1939 roku, a cztery dni później został skierowany na staż oficerski w 142. eskadrze myśliwskiej.
Po wybuchu II wojny światowej walczył w składzie 142. eskadry. Podczas kampanii wrześniowej 2 września zestrzelił Dorniera Do 17, dzień później, w zespole ze Stanisławem Skalskim, Zygmuntem Kleinem i Pawłem Zenkerem, zestrzelił samolot rozpoznawczy Henschel Hs 126. Kolejne indywidualne zwycięstwo nad Junkersem Ju 87 odniósł 4 września. 9 września uszkodził swojego PZL P.11c podczas nocnego lądowania na lotnisku polowym w Ostrożcu. Kampanię wrześniową zakończył z potwierdzonymi dwoma zestrzeleniami indywidualnymi. W trakcie wojny obronnej wykonał 32 loty bojowe. 13 września 1939 został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z dnia 1 sierpnia 1939 w korpusie oficerów lotnictwa (XII promocja, 118. lokata).
Po agresji ZSRR na Polskę 18 września ewakuował się przez Rumunię i Syrię do Francji, gdzie dotarł 29 października. W styczniu 1940 roku przypłynął do Wielkiej Brytanii, gdzie zgłosił się do służby w Polskich Siłach Powietrznych, otrzymał numer służbowy RAF 76707. Początkowo trafił do bazy RAF w Eastchurch, następnie do polskiej bazy w Blackpool.