Turnieje były znane z ich organizacyjnej niestabilności, ciągle się zmieniała liczba drużyn (od 7 do 26), niektóre zmiany nastąpiły nawet w trakcie trwania mistrzostw, turniej trwał od 57 do 282 dni, rozgrywane system jednorundowym (w 1936, 1938, 1952, 1976) lub dwurundowym, były pojedyncze i wieloetapowe turnieje (1960, 1961, 1962, 1969). Stale zmieniał się system punktacji, na przykład, za remis w różnych latach można byłoby dostać dwa punkty, jeden punkt, a czasami nawet żadnego punktu. Zmieniano nazwa turnieju: grupa „A”, klasa „A”, I grupa, I grupa klasy „A”, najwyższa grupa klasy „A”, najwyższa liga.
ZSRR została członkiem FIFA dopiero w lipcu 1946, a UEFA w 1954. 6 maja 1959 Sekcja Piłki Nożnej ZSRR została zreorganizowana w Fiedieraciję futboła SSSR. Do 1972 ze strony państwowej nad piłką nożną nadzór sprawował Komitet Sportowy ZSRR, chociaż FIFA uznawało tylko Fiedieraciję futboła SSSR. W latach 1972–1990 działalność Fiedieraciji futboła SSSR została zawieszona, przez co nastąpił gwałtowny spadek wyników drużyny narodowej ZSRR. Od 1972 do 1982 reprezentacji ZSRR nigdy nie udało się dostać do finałów Mistrzostw Świata i Europy. Dopiero w 1990 działalność Fiedieraciji futboła SSSR została wznowiona.