Narodowa reprezentacja ZSRR zakwalifikowała się do półfinałów Mistrzostw Świata w Anglii w 1966. W Mistrzostwach Europy zwyciężyła w 1960 we Francji oraz zdobyła srebrne medale w 1964 w Hiszpanii, 1972 w Belgii i 1988 w RFN. Również na igrzyskach olimpijskich zdobyła złote medale w 1956 i 1988 oraz brązowe medale w 1972, 1976 i 1980.

Najlepszymi klubami ZSRR były Dynamo Kijów – zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów w 1975, 1986 oraz Superpucharu UEFA w 1975, Dinamo Tbilisi – zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów w 1981 oraz Dinamo Moskwa – finalista Pucharu Zdobywców Pucharów w 1972. Na czołowych pozycjach były Spartak Moskwa, CSKA Moskwa i Torpedo Moskwa.

W drugiej połowie lat 80. XX wieku czołowi gracze radzieckich zespołów zaczynają wyjeżdżać do zagranicznych klubów. W 1990 roku Dinamo Tbilisi i Žalgiris Wilno zrezygnowały z rozgrywek Mistrzostw ZSRR, podobne zamiary miały i inne kluby, ale plany te zostały wdrożone dopiero po faktycznym rozpadzie Związku Radzieckiego. W 1991 zwycięstwem CSKA Moskwa zakończyły się ostatnie mistrzostwa ZSRR w piłce nożnej.