Pasterz Jeli (oryg. wł. Jeli il pastore) – opowiadanie Giovanniego Vergiego, wchodzące w skład tomu Życie wśród pól.
Treść Głównym bohaterem opowiadania jest ubogi sycylijski pasterz Jeli. W momencie rozpoczęcia akcji utworu ma on trzynaście lat, jest sierotą – oboje rodzice, pasterz i służąca, zmarli. Chłopiec już w dzieciństwie zarabiał na swoje utrzymanie jako pastuszek, spędzając całe dnie na pastwiskach, w lasach i na łąkach. Był powszechnie lubiany w swojej wsi, gdyż chętnie pomagał każdemu, odznaczał się pogodą ducha, znakomicie opiekował się zwierzętami. W wieku trzynastu lat zaprzyjaźnił się z Alfonsem – synem szlachcica.
Gospodarz Agrippino, polowy, strzegący pól, na których pracował Jeli, miał córkę Marę, rówieśnicę pastuszka. Dzieci często spotykały się w polu, bawiły się razem. Po kilku latach rodzina Agrippino przeprowadziła się do Marineo i dzieci straciły kontakt. Do ich kolejnego spotkania doszło dopiero kilka lat później w czasie uroczystości św. Jana. Jeli miał za zadanie doprowadzić na nią konie swojego pracodawcy, przeznaczone do sprzedaży na targu;