do domu wracał jedynie wieczorami, dnie spędzając w pracy na pastwisku. Z czasem nie był już w stanie udawać, że nie docierają do niego informacje o romansie Mary i Alfonsa. Wreszcie w czasie wiejskiej zabawy, widząc żonę tańczącą z młodym szlachcicem, podszedł doń i poderżnął mu gardło. Przed sądem powtarzał jedynie, iż musiał go zabić, gdyż ów odebrał mu ukochaną.
Cechy utworu Opowiadanie zostało opublikowane jako część tomu Życie wśród pól. Podobnie jak w przypadku zdecydowanej większości tekstów z tego tomu, jego akcja rozgrywa się na wsi sycylijskiej, wśród zamieszkującej ją prostych chłopów. Dzieła reprezentują poetykę weryzmu. Narrator jest człowiekiem z ludu, operuje ludowym językiem i popularnymi metaforami. Jego sympatia jest wyraźnie po stronie pasterza, którego samotność i funkcjonowanie niejako „poza społeczeństwem” zostają podkreślone. W dzieciństwie Jeli spędza większość czasu ze zwierzętami, doskonale je rozumie, kocha przyrodę, jest do niej przywiązany bardziej niż do ludzi. Naiwny, niepiśmienny Jeli jest jednak na swój sposób szczęśliwy. Dopiero kiedy, zmuszony koniecznością, musi zacząć funkcjonować w społeczności, zaczynają spotykać go nieszczęścia – traci zarobek wskutek wypadku źrebaka, zaś ukochana żona zdradza go na oczach wszystkich mieszkańców wsi.