Józef Wiktor Muszyński (ur. 16 stycznia 1897 w Krakowie, zm. 18 marca 1941 w KL Auschwitz) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Władysława i Antoniny z Łosowskich. Ukończył kurs przygotowawczy seminarium nauczycielskiego męskiego w Krakowie. W marcu 1914 wstąpił jako ochotnik do armii austro-węgierskiej. W sierpniu tego roku wyruszył na front. 1 marca 1916 dostał się do niewoli rosyjskiej. W końcu lipca 1918 wrócił z niewoli i otrzymał dwumiesięczny urlop.
1 listopada 1918 w Krakowie wstąpił do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 8 pułku piechoty Legionów. Brał udział w obronie Lwowa oraz Przemyśla. W lipcu 1919 jako sierżant sztabowy został przydzielony do kompanii przybocznej Naczelnego Wodza. Wyróżnił się w Bitwie Warszawskiej, dowodząc III plutonem w walce pod wsią Ruda 17 sierpnia 1920. Za ten czyn męstwa dowódca kompanii przybocznej NW, kapitan Włodzimierz Mozołowski sporządził 10 czerwca 1921 wniosek na odznaczenie go Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.