Operacja górnośląska – strategiczna ofensywa Armii Czerwonej na froncie wschodnim II wojny światowej, w dniach 15–31 marca 1945 roku.
Jej celem było zdobycie ośrodków przemysłowych i zasobów naturalnych znajdujących się na Górnym Śląsku. W operacje zaangażowano siły 1 Frontu Ukraińskiego pod dowództwem marszałka Iwana Koniewa. Ze względu na znaczenie regionu dla Niemiec dla ich obrony przerzucono znaczne siły dla wzmocnienia Grupy Armii „Środek”.
Po krwawych walkach siły niemieckie zostały zepchnięte za przedwojenną granicę z Czechosłowacją, a obszar Górnego Śląska był stopniowo przekazywany polskiej administracji cywilnej.
Tło wydarzeń W styczniu 1945 roku w wyniku operacji wiślańsko-odrzańskiej Armii Czerwonej udało się na Śląsku przekroczyć przedwojenne granice Niemiec. 1 Front Ukraiński, dowodzony przez marszałka Iwana Koniewa, zatrzymał się nad Odrą. Niemcy utraciły region Katowic, a z wielkich okręgów przemysłowych III Rzeszy pozostały im wyłącznie: Rybnicki Okręg Węglowy oraz region Ostrawy i Karwiny (Zagłębie Ostrawsko-Karwińskie), położony w dzisiejszych Czechach. Strona niemiecka zaciekle broniła tych ziem. W ramach operacji dolnośląskiej nie zmieniła się linia frontu na odcinku opolskim, przez co powstało tam wybrzuszenie linii frontu.