VI. Hypsipile, królowa, córka Toasa – króla Lemnos, pisze do ukochanego Jazona, syna tesalskiego władcy, po tym, jak mężczyzna opuścił ją dla Medei.
List VI Lemnias Hypsipylē Bacchī genus Aesone nātō dīcit: et in verbīs pars quota mentis erat? (Hypsipile z Lemnos, urodzona z ludzi Bachusa, przemawia do Jazona: ile prawdziwego serca było w twoich słowach?)
VII. Dydona (łac. Dido, Elissa), założycielka i pierwsza królowa Kartaginy, pisze do Eneasza, syna Anchizesa, bohatera wojny trojańskiej i centralnej postaci Eneidy Wergiliusza. Królowa cierpi po tym, jak ukochany udaje się w podróż do Italii.
List VII Accipe, Dardanidē, moritūrae carmen Elissae; quae legis ā nōbīs ultima verba legī. (Dardaninie, usłysz pieśń umierającej Elissy: to, co czytasz, to ostatnie słowa pisane przeze mnie.)
VIII. Hermiona (łac. Hermione), księżniczka spartańska, córka Menelaosa i Heleny, pisze do Orestesa, syna jej wuja Agamemnona i Klitajmestry błagając, by uratował ją przed małżeństwem z synem Achillesa, Neoptolemosem.
List VIII Alloquor Hermione nuper fratremque virumque nunc fratrem nomen coniugis alter habet. (Hermiona przemawia do swego, do niedawna, kuzyna i męża, teraz do męża – żona zmieniła swe imię.)