thumb|Bonawentura Snarski i ochotnicy do polskich formacji wojskowych uzbrojeni w kosy bojowe u boku wojska rosyjskiego podczas I wojny światowej Legion Lubelski (właściwie II Legion Polski, 740 Drużyna Lubelska) – polska formacja zbrojna utworzona w czasie I wojny światowej pod auspicjami Komitetu Narodowego Polskiego, licząca około kilkuset ochotników; formowała się do walki w składzie armii rosyjskiej przeciwko Niemcom na froncie wschodnim.
W początkowym okresie I wojny światowej wojska rosyjskie opuściły część Królestwa Kongresowego, jednak po ofensywie odzyskały część ziem polskich po zachodniej stronie Wisły. W tym czasie naród polski gotowy był do solidaryzowania się ze słowiańską Rosją, przeciw polakożerczym Niemcom. Utworzenie Legionów Polskich przez Austriaków, dało wiele do myślenia RosjFront Południowo-Zachodni (Imperium Rosyjskie)anom. Chcieli wykorzystać nastroje Polaków do własnych celów. 14 sierpnia 1914 wielki książę Mikołaj Mikołajewicz Romanow wydał odezwę do Polaków zapowiadającą zjednoczenie ziem polskich pod berłem carów. Kielczanin Bonawentura Snarski jako pierwszy wystąpił do władz rosyjskich z inicjatywą tworzenia polskich oddziałów.