Utworzono pierwszy 200 osobowy oddział, który wysłano na front i w walkach uległ zdziesiątkowaniu po czym go rozwiązano.
31 października 1914 Witoldowi Gorczyńskiemu udało się uzyskać od dowódcy Frontu Południowo-Zachodniego zezwolenie na formowanie Legionu. 9 listopada Gorczyński otrzymał patent do formowania „polskich drużyn” (rozumianych jako bataliony). Zgodnie z ustaleniami Gorczyńskiego z przedstawicielem Frontu formowane oddziały nazwano Legionami. W myśl pozwolenia Mikołaja Mikołajewicza Romanowa tworzone oddziały miały, jako legiony ochotnicze do zadań partyzancko-wywiadowczych, być skierowane do działań rozpoznawczych i dywersyjnych, operować grupami na tyłach i skrzydłach nieprzyjaciela. Nie były to wojska regularne. Rozpoczęto formowanie Legionu Puławskiego w Puławach. Po zwerbowaniu stanu etatowego Legionu Puławskiego i wobec dalej napływających ochotników skierowano ich do Lublina, gdzie przystąpiono do tworzenia II Legionu, stąd nazwa „Legion Lubelski”. W Lublinie wcielono, łącznie z żołnierzami podesłanymi z Puław około 800 ochotników.