thumb|240px|Grób gen. bryg. Tadeusza Sroczyńskiego i jego żony Marii na cmentarzu Bródnowskim Tadeusz Sroczyński (ur. 14 października 1925 w Warszawie, zm. 12 marca 1992 tamże) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Do 1939 skończył 7 klas szkoły powszechnej, potem był praktykantem ślusarskim w zakładzie blacharsko-ślusarskim. 1940–1943 w szkole ślusarsko-mechanicznej, po ukończeniu której był ślusarzem w warsztatach mechanicznych.
W listopadzie 1944 wstąpił do LWP, w czerwcu 1945 skończył kurs oficerski w Centrum Wyszkolenia Wojsk Wewnętrznych w Jastkowie pod Lublinem, później w Andrzejowie pod Łodzią jako podporucznik i dowódca plutonu. Od listopada 1945 do stycznia 1946 brał udział w likwidacji oddziałów podziemia niepodległościowego w województwie warszawskim. Od stycznia do sierpnia 1946 na kursie w Centrum Wyszkolenia Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Od grudnia 1946 porucznik i szef sztabu samodzielnego batalionu wartowniczego w Warszawie, od maja 1947 zastępca dowódcy batalionu do spraw liniowych. Od listopada 1947 dowódca batalionu operacyjnego w Niepołomicach. W końcu 1947 walczył z UPA w okolicach Przemyśla, a 1948–1949 z polskim podziemiem niepodległościowym w Małopolsce. W lipcu 1948 otrzymał awans na kapitana. Od marca 1950 zastępca dowódcy 11 Pułku KBW we Wrocławiu i Jeleniej Górze.