Od sierpnia 1950 do lipca 1951 na kursie w Wyższej Szkole Piechoty w Rembertowie. Po ukończeniu kursu został awansowany na majora. W 1952 brał udział w likwidacji resztek zbrojnego podziemia w Białostockiem i Warszawskiem. Od 23 czerwca 1952 dowódca batalionu KBW w Prudniku, a od 1 października 1953 dowódca 15 Pułku KBW. W maju 1955 awansował na podpułkownika. Od listopada 1956 został dowódcą 1 Brygady KBW. W 1957 skończył liceum ogólnokształcące w Warszawie i zdał maturę. Od 20 października 1958 dowódca 6 Śląskiej Brygady KBW. W latach 1959–1962 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie. Po ukończeniu studiów został awansowany na pułkownika i mianowany dowódcą 12 Pułku KBW Ziemi Szczecińskiej w Szczecinie. Od września 1963 komendant Szkoły i Ośrodka Szkolenia KBW im. Marcelego Nowotki w Legnicy. 1965-1967 studiował w Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego w Warszawie. Od maja 1967 dowódca 2 Podlaskiej Brygady Wojsk Obrony Wewnętrznej, od kwietnia 1968 szef Sztabu Wojskowego miasta stołecznego Warszawy. Jesienią 1969 mianowany generałem brygady;