Nomadyczne muzeum Colbert już w roku 1999 myślał nad stworzeniem miejsca wystawowego, które miałoby formę podróżującego muzeum. Wyobrażał sobie to miejsce jako łatwe do złożenia lub recyclingu w każdym miejscu na ziemi, które posłużyłoby jako teren wystawowy. Wenecki Arsenał zainspirował projekt „nomadycznego muzeum”, które zadebiutowało w nowym Jorku w 2005 roku. Od tamtej pory Ashes and Snow eksponowane jest w konstrukcji zrobionej z kontenerów przygotowanych tak, by nie służyły wyłącznie do transportu fotografii i sprzętu wystawowego, ale po rozładowaniu i złożeniu tworzyły budynek muzeum oraz jego zawartość. Nomadyczne Muzeum jest więc wędrującą siedzibą wciąż rozwijanego projektu, które przybija co jakiś czas do kolejnego portu na świecie. Budynek wystawowy Ashes and Snow liczy 5300 metrów kwadratowych powierzchni i w większości składa się z materiałów wtórnych: dach i kolumny wykonano z papierowych rur, ściany, jak już zostało wspomniane, tworzone są ze stalowych kontenerów, a ponad 9-metrowa kurtyna wykonana jest ręcznie z miliona sprasowanych torebek po herbacie.