Termin tsuyunuki pada, gdy klient zażyczy sobie mniej tsuyu niż zazwyczaj.
Funkcjonuje również hasło tsuyudakudaku, które jest prośbą o jeszcze więcej tsuyu, a także tsuyudakudakudaku („ociekający sosem”), którego klienci czasem używają, gdy zażyczą sobie wyjątkowo dużej porcji sosu.
Istnieje teoria według której daku to udźwięczniona forma taku, części słowa takusan („wiele, dużo”), która to, podwojona, tworzy onomatopeję (wyraz dźwiękonaśladowczy) odzwierciedlającą dźwięk kapania.
Sam termin tsuyudaku został wprowadzony przez pewnego japońskiego biznesmena, który rano, w drodze do pracy, mając na uwadze brak czasu, poprosił o mocno rozrzedzony gyūdon, aby mógł go szybciej zjeść. Stało się to tak popularne, że hasło tsuyudaku, rozpowszechnione przez właścicieli restauracji, szybko weszło w użycie w innych barach serwujących gyūdon.
Zakaz importu wołowiny 11 lutego 2004, w konsekwencji zakazu importu wołowiny ze Stanów Zjednoczonych oraz strachu przed chorobą wściekłych krów, Yoshinoya i konkurencyjne sieci gastronomiczne wstrzymały sprzedaż gyūdonu w Japonii. W Yoshinoyi przekształcono menu i zaczęto podawać podobne danie o nazwie butadon (豚丼), w którym wołowinę zastąpiono wieprzowiną.