Latem 1990 Reynoso wyjechał do Hiszpanii, podpisując umowę z tamtejszym drugoligowcem CE Sabadell FC. Tam występował przez kolejne dwanaście miesięcy, jednak nie potrafił wywalczyć sobie miejsca w wyjściowej jedenastce, a jego drużyna zajęła miejsce w połowie tabeli Segunda División. W połowie 1991 roku powrócił do ojczyzny, zasilając swoją macierzystą Alianzę Lima, której barwy reprezentował przez następne dwa lata, lecz nie zdołał odnieść z nią żadnego osiągnięcia zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej. W styczniu 1993 został bohaterem kontrowersyjnego transferu, przechodząc do odwiecznego wroga Alianzy, stołecznego Universitario de Deportes. Tam z miejsca zaczął pełnić funkcję podstawowego stopera, mając niepodważalne miejsce w pierwszym składzie i w rozgrywkach 1993 zdobył z zespołem prowadzonym przez urugwajskiego trenera Sergio Markariána jedyne w swojej karierze mistrzostwo Peru.
W lipcu 1994 Reynoso został zawodnikiem meksykańskiego Cruz Azul z siedzibą w stołecznym mieście Meksyk i w tym kraju spędził już resztę swojej gry w piłkę, będąc uznawany za jednego z najlepszych zagranicznych obrońców, którzy kiedykolwiek występowali w tamtejszej lidze.