Widoczne jest także typowe dla artysty zręczne użycie noża paletowego.
Opis obrazu Słowo maja w języku hiszpańskim oznaczało młodą kobietę pochodzącą z niższych sfer społecznych, modnie i krzykliwie ubraną ślicznotkę. Arystokratki z XIX wieku (m.in. muza Goi, księżna Alba) często przebierały się za majas, imitując ich kolorowy, prowokacyjny styl.
Dwie piękne kobiety siedzą na balkonie, opierając się o jego żelazną balustradę. Ich postawa jest prowokacyjna, chcą zwrócić na siebie uwagę patrzącego z dołu widza. Bardziej niż obserwować ulicę, same chcą być obserwowane. Jedna jest blondynką, a druga brunetką. Ubrane według mody burżuazji, mają na sobie kolejno białą i czarną jedwabną baskinę oraz odwrotnie czarną i białą koronkową mantylę na głowie. Strój obu kobiet zdobią złote hafty i dopełniają perłowe kolczyki. Szepczą między sobą, a jednocześnie porozumiewawczo kierują wzrok w stronę tego samego punktu, do widza. Maja po lewej jest poważniejsza i zamyślona, trzymany w jej ręce zamknięty wachlarz i dyskretnie zakrywająca oczy mantyla sugerują, że jest zaręczona. Maja w białej mantyli jest bardziej uśmiechnięta, a pozycja jej ciała zdradza większe zainteresowanie tym, co się dzieje na ulicy. Za nimi stoją dwaj tajemniczy mężczyźni, przyjmujący konspiracyjne pozy.