Również elegancko odziani, ukrywają swoje twarze pod szerokimi bikornami i płaszczami, które stanowiły nieodzowny element hiszpańskiej mody. Jeden z nich pali cygaro, wydmuchując dym w kierunku swojej towarzyszki. Kobiety wydają się uwięzione pomiędzy mężczyznami a metalową barierką.
Trudno jednoznacznie określić społeczną kondycję przedstawionych kobiet. Możliwe, że Goya namalował dwie młode damy z burżuazji lub arystokracji przebrane w stroje majas. Z ciekawością obserwujące ulicę, chronione przez dwóch mężczyzn (być może wojskowych) i odgradzającą ich od zewnętrznego świata balustradę. Mogą to być też prostytutki, które z balkonu spoglądają na ulicę i wabią przechodzących nią mężczyzn, a stojący za nimi mężczyźni to stręczyciele. Kwestia prostytucji była często wykorzystywana przez Goyę jako krytyka społeczeństwa, motyw pojawia się zarówno w jego rycinach, jak i malarstwie. Możliwe, że Goya zwraca uwagę na swobodniejsze zachowanie kobiet, w okupowanym przez najeźdźców kraju ogarniętym chaosem. Możliwe, że stojący za kobietami mężczyźni to francuscy żołnierze.