Postacie nie są ze sobą powiązane, nie ma między nimi więzi. Każda z nich spogląda w inną stronę, głowy zachodzą na siebie. Wszyscy czterej mężczyźni odegrali za to bardzo ważną rolę w życiu artysty. Są to czterej wielcy mistrzowie malarstwa włoskiego: Tycjan (na pierwszym planie z mycką na głowie, z wklęsłymi skroniami z opadającym nosem), Michał Anioł (drugi od lewej, wzorowany prawdopodobnie na portrecie Marcella Venustiego), Giulio Clovio (tu z twarzą bardziej wydłużoną niż na innym portrecie również autorstwa El Greca) i Rafael Santi. Co do ostatniego portretu istnieją pewne wątpliwości czy jest to podobizna Rafaela; jego twarz jest bardziej pełna a nos bardziej orli niż na znanych autoportretach Włocha. Niektóre źródła identyfikują czwarty portret z CorreggiemGeniusz sztuki El Greco, s.36. El Greco umieścił również własny autoportret. Jego twarz można dojrzeć w tłumie: jest to wysoki mężczyzna w turbanie.
Proweniencja
Obraz znajdował się w Duke of Buckingham Collection (York Haus) a następnie w William Hood Dunwoody Fund, skąd został wypożyczony do Minneapolis Institute of Arts.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrazy z motywami z Nowego Testamentu Kategoria:Obrazy w Minneapolis Institute of Arts Kategoria:Jezus Chrystus na obrazach El Greca