Michał Aleksandrowicz Olelkowicz (zm. 30 sierpnia 1481 w Wilnie) – kniaź litewski pochodzący z rodziny Olelkowiczów-Słuckich.
Życiorys Michał Olelkowicz był drugim synem księcia kijowskiego Aleksandra (Olelka) i Anastazji, pochodzącej z dynastii Rurykowiczów. Po ojcu był prawnukiem wielkiego księcia litewskiego Olgierda, a po matce wnukiem wielkiego księcia moskiewskiego Wasyla I.
Po śmierci Aleksandra Olelki został księciem na Słucku i Kopylu. W latach 1470–1471 piastował funkcję namiestnika Republiki Nowogrodzkiej. Został na to stanowisko wybrany przez bojarski ród Boreckich i stronnictwo prolitewskie we władzach Nowogrodu Wielkiego mających nadzieje na pomoc zbrojną króla Kazimierza IV Jagiellończyka w wojnie miasta z Wielkim Księstwem Moskiewskim.
Władca Polski i Litwy nie był jednak w stanie interweniować na Rusi, gdyż zaangażował się politycznie w Czechach, gdzie w tym czasie osadził na tronie swojego syna Władysława i prowadził wojnę z Maciejem Korwinem. Michał Olelkowicz należał natomiast do grupy bojarów litewskich opowiadającej się za suwerennością Litwy, do przeciwników unii personalnej z Koroną, a także zwolenników sojuszu Wielkiego Księstwa Litewskiego z Wielkim Księstwem Moskiewskim. Jako książę Nowogrodu Wielkiego nie wywiązał się z pokładanych w nim oczekiwań.