Prace ukończono w 1942 roku i uroczystość otwarcia miała miejsce w dniu 24 sierpnia 1942 roku. Przebiegająca tędy linia kolejowa miała umożliwić transport wojsk z Hajfy do Bejrutu w Libanie. Tym samym powstała linia kolejowa łącząca Egipt przez Palestynę, Liban, Syrię, Turcję z Europą. Po zakończeniu II wojny światowej w Palestynie nasilił się konflikt izraelsko-arabski. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 postanowiła podzielić terytorium Mandatu Palestyny na dwa państwa: żydowskie i arabskie. Niemal natychmiast wybuchła wojna domowa w Palestynie, a obszar Rosz ha-Nikra stał się terenem działania sił Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Do momentu stacjonowania w Palestynie wojsk brytyjskich, sprawowali oni jeszcze kontrolę nad strategicznymi punktami kraju i jego przejściami granicznymi. Jednak w dniu 14 maja 1948 roku siły żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana wysadziły tutejszy tunel kolejowy. Uczyniono to, aby uniemożliwić wojskom libańskim wkroczenie do Palestyny i zaangażowanie się w wojnę domową. Po zakończeniu I wojny izraelsko-arabskiej tunelu nie odbudowano. Podczas wojen izraelsko-arabskich miejsce to zawsze odgrywało strategiczną rolę w planach obronnych Izraela.