Rolls-Royce Trent 800 – seria turbowentylatorowych, dwuprzepływowych silników lotniczych o dużym stosunku dwuprzepływowości. Rozwinęła się z serii RB211. Zaprojektowano ją na potrzeby Boeinga 777.
Historia i projekt W późnych latach 80. XX wieku Boeing pracował na wydłużoną wersją swojego 767, nazwaną roboczo 767-X, dla którego Rolls-Royce zaproponował serię Trent 760. Do roku 1990 Boeing zrezygnował z planów nad 767X i zamiast tego postanowił rozpocząć pracę na nową, większą rodziną samolotów nazwaną 777 z ciągiem równym 360 kN lub więcej. Średnica wentylatora silnika Trent 700 (2,47 m) nie byłaby wystarczająco duża, aby sprostać tym wymaganiom. Rolls-Royce zaproponował nową wersję z wentylatorem o średnicy 2.80 m nazwaną Trent 800. Rolls-Royce zyskał sobie Kawasaki Heavy Industries i jako partnerów i podzielił między nich 11% udziałów w programach Trent 700 i 800.
Testy serii Trent 800 rozpoczęły się we wrześniu 1993, natomiast certyfikat otrzymał on w styczniu 1995 roku. Pierwszy Boeing 777 z silnikiem Trent 800 wzniósł się w powietrze w maju 1995 roku, po czym 31 maja 1996 wszedł do służby linii Thai Airways International.