thumb|240px|Wojenny Poznań jest tłem dla akcji powieści thumb|240px|Do Szczecinka, do służby leśnej, wyjechał Skobiel z córką, by zapomnieć o żonie i latach germanizacji Spowiedź Lucjana Skobiela – powieść Eugeniusza Paukszty, wydana w 1963, a napisana w latach 1961-1962. Akcja rozgrywa się przede wszystkim w Poznaniu i Szczecinku.

Streszczenie Powieść jest zapisem części życia leśnika - Lucjana Skobiela, a właściwie historią jego burzliwej miłości do córki - Gosi (Margitki). Gosia była owocem związku z Lucyną, kobietą pochodzącą z niemieckiej rodziny zamieszkałej w Poznaniu. Ojciec Lucyny przyjął narodowość polską, natomiast matka była zagorzałą Niemką. Gosia wychowywana była w rodzinie dwujęzycznej, co w miarę zbliżania się wojny rodziło wewnętrzne konflikty rodzinne. Lucyna coraz bardziej opowiadała się po stronie niemieckiej, a Lucjan, który wyniósł ze szlacheckiego domu rodzinnego na Grodzieńszczyźnie tradycje patriotyczne, starał się wpoić córce wychowanie w duchu polskości. Jesienią 1939, po wkroczeniu do Poznania wojsk hitlerowskich, Lucyna podpisała Volkslistę. Lucjan wrócił z kampanii wrześniowej do obcego już dlań domu, w którym bardzo źle się czuł. Małżeństwo zaczęło się rozpadać. Z czasem Lucyna poznała niemieckiego oficera, z którym się związała, a Lucjan został wysiedlony w Radomskie.