Harald Tammer (ur. 9 stycznia 1899 w Tallinnie, zm. 6 czerwca 1942 w łagrze Suchobezwodnoje w okolicach Niżnego Nowogrodu) – estoński sztangista i lekkoatleta specjalizujący się w pchnięciu kulą, rzucie młotem oraz rzucie dyskiem.
Przed tym jak Tammer zdobył medale w podnoszeniu ciężarów, zaczynał swoją karierę jako lekkoatleta. W tej dyscyplinie pierwsze medale zdobył na mistrzostwach Imperium Rosyjskiego w 1916 roku, gdzie wywalczył srebro w pchnięciu kulą i brąz w rzucie dyskiem. Po odzyskaniu niepodległości przez Estonię, Tammer w latach 1918–1926 zdobył 24 tytuły mistrza kraju w pchnięciu kulą (1918-1926), rzucie dyskiem (1923-1926) i rzucie dyskiem (1919-1921). Reprezentował barwy klubu Kalev Tallinn.
W podnoszeniu ciężarów Estończyk zadebiutował w 1922 roku na mistrzostwach świata w Tallinnie, gdzie zdobył mistrzostwo w wadze ciężkiej. Także w latach 1922-1924 był trzykrotnym mistrzem kraju w tej kategorii wagowej.