W grudniu 1992 jako wolny agent podpisał pięcioletni kontrakt wart 28,5 miliona dolarów z Atlanta Braves. W sezonie 1995 zagrał w dwóch meczach World Series (1–1 W–L, 2,25 ERA, 16 IP, 1 CG), w których Braves pokonali Cleveland Indians 4–2. W tym samym roku po raz trzeci miał najwięcej zwycięstw w lidze (19, w 1994 16), a w głosowaniu do nagrody MVP National League zajął 3. miejsce za Barrym Larkinem z Cincinnati Reds i Dante Bichette z Colorado Rockies. W sierpniu 1997 stał się najlepiej opłacanym zawodnikiem w MLB, po podpisaniu nowego, siedmioletniego kontraktu wartego 57,5 miliona dolarów.
W marcu 2004 ponownie został zawodnikiem Chicago Cubs. 7 sierpnia 2004 w meczu przeciwko San Francisco Giants zaliczył 300. zwycięstwo, zaś 26 lipca 2005 został trzynastym zawodnikiem w historii Major League Baseball, który zaliczył 3000. strikeout w karierze. W lipcu 2006 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Los Angeles Dodgers. Grał jeszcze w San Diego Padres i ponownie w Los Angeles Dodgers, w którym zakończył zawodniczą karierę.