Niezwykle imponującymi dowodami trwałości farb mineralnych są fasady budynków znajdujących się w Szwajcarii, na przykład gospody "Weißer Adler" w miejscowości Stein am Rhein czy ratusza w Schwyz (1891), w Oslo (1895) lub w Traunstein (1891).
Właściwości Farby mineralne zawierają oprócz głównych składników nieorganicznych także krzemian metalu alkalicznego, w tym wypadku potasu (szkło wodne), nazywany też szkłem wodnym potasowym, płynnym krzemianem potasowym czy po łacinie LIQUOR SILICIUM. Powłoka z farby mineralnej nie tworzy oddzielnej warstwy, tak jak inne powłoki malarskie, lecz wiąże się nierozerwalnie z podłożem (sylifikacja).
Wynikiem tego procesu jest niezwykle trwałe połączenie powłoki malarskiej z podłożem. Szkło wodne jako spoiwo jest poza tym niezwykle odporne na działanie promieniowania UV. Podczas gdy spoiwa organiczne, takie jak zawiesiny akrylowe czy żywic silikonowych, pod wpływem promieniowania UV kruszeją oraz wykazują tendencję do kredowania i pękania powodującego ostatecznie uszkodzenie powłoki, szkło wodne jako spoiwo nieorganiczne zachowuje stabilność. Chemiczne połączenie z podłożem i odporność spoiwa na promieniowanie UV to najważniejsze powody wyjątkowej trwałości farb krzemianowych.