Satelita działał od września 1974 do czerwca 1976 (planowo miał pracować przez 6 miesięcy). Rząd oficjalnie zakończył projekt 27 kwietnia 1976, przy negatywnej opinii środowiska naukowego (satelita funkcjonował prawidłowo). Przez ten czas zmierzył położenie, widma i zmienność galaktycznych i pozagalaktycznych źródeł rentgenowskich w zakresie 0,1-30 keV, oraz wykonał 18 tysięcy obserwacji około 400 obiektów w UV (150-330 nm).
Wraz z ANS powstał jego rezerwowy duplikat, ANS 2. Wobec powodzenia misji nie został on wysłany w kosmos a oddany do muzeum.
ANS umożliwił uzyskanie niezbędnych doświadczeń dla zespołów uczestniczących w programie naukowym i budowy satelitów, tak iż wkrótce możliwe było przygotowanie satelity IRAS.
Budowa i działanie Z powodu usterki układu kierowania I członu rakiety nośnej satelita nie trafił na docelową orbitę heliosynchroniczną o wysokości 500 km. Statek trafił na eliptyczną orbitę, która na początku powodowała problemy z promieniowaniem tła i skomplikowanym planowaniem obserwacji.