W 1968 roku został członkiem stałym Jugosłowiańskiej Akademii Nauki i Sztuki (JAZU).
Był tłumaczem literatury z języków francuskiego i włoskiego, w szczególności twórczości Francesca De Sanctisa, Niccolò Machiavellego, Stendhala i Giovanniego Vergi.
W 1992 roku za całokształt twórczości został uhonorowany nagrodą imienia Vladimira Nazora.
Wybrane publikacje (opracowano na podstawie materiału źródłowego) Stilističke studije (1959) Studije i eseji (1967) Talijanske teme (1967) Matoš/Vidrić/Krleža (1974) Antun Barac (1978) Nove stilističke studije (1986) Povijest hrvatske književnosti (1987) – pierwsza powojenna praca poświęcona całości historii chorwackiej literatury Suvremenost baštine (1992)
Przypisy
Kategoria:Chorwaccy pisarze Kategoria:Historycy literatury Kategoria:Chorwaccy tłumacze Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Zagrzebiu Kategoria:Członkowie Chorwackiej Akademii Nauki i Sztuki Kategoria:Ludzie urodzeni w Trieście Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2003