Zewnętrznie nowe bombowce nie różniły się znacznie od samolotów bombowych używanych w czasie I wojny światowej, ich osiągi także nie były znacząco lepsze od używanych 15 lat wcześniej samolotów, niemniej bombowce Keystone były znacznie bardziej niezawodne i bezpieczniejsze. Samoloty nosiły nazwę producenta Keystone Panther, ale nazwa nie była używana przez USAAC.
Pierwsze B-3A zostały dostarczone USAAC w październiku 1930.
27 ostatnich samolotów z serii LB-10A/B-3A otrzymało silniki Wright R-1750-3 i zostały dostarczone już jako Keystone B-5A (numery seryjne 30-317/343).
Niektóre z B-3A pozostały na służbie jeszcze do 1940, ostatnią jednostką wyposażoną w te samoloty był 2nd Observation Squadron (2 Dywizjon Obserwacyjny) stacjonujący w bazie Nichols Field na Filipinach.
Opis konstrukcji Samolot Keystone B-3A był dwupłatowym, dwusilnikowym bombowcem z podwoziem stałym z kołem ogonowym. Załogę stanowiło pięć osób. Samolot posiadał trzy obronne stanowiska strzeleckie (na przodzie kadłuba, na grzbiecie i pod kadłubem, uzbrojenie obronne stanowiły trzy karabiny maszynowe Lewis (pięć według innych źródeł).