Wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania było możliwe, gdy wyrok został oparty na fałszywych zeznaniach lub dowodach, gdy pojawił się błąd, oraz gdy po wydaniu orzeczenia pojawiły się nowe, nieznane wcześniej fakty dotyczące sprawy. Zaskarżenia zbyt surowego wyroku mógł dokonać sam skazany (co było czysto teoretyczną możliwością), jego rodzina lub prokurator, który mógł również zaskarżyć wyrok na niekorzyść oskarżonego. Możliwe było również zawieszenie postępowania, również do końca okupacji.
Zdarzało się, że wykonywano egzekucje prewencyjne, gdy nie było możliwe przeprowadzenie rozprawy sądowej (ze względu na brak czasu lub możliwość represji). W takich sytuacjach wyroki był ogłaszane przez sądy ex post.
Ściganiem przestępstw zajmował się przede wszystkim kontrwywiad AK (Wydział Bezpieczeństwa i Kontrwywiadu (Oddział II Informacyjno-Wywiadowczy AK), a od jesieni 1942 roku (formalnie od stycznia 1943 roku) również Kedyw. W 1943 roku przy Kedywie powołano stanowisko referenta bezpieczeństwa. Służby te zajmowały się również prokuratorom i sędziom informacji i dowodów, a także wstępnym przygotowaniem wykonania wyroku. Wykonywaniem wyroków zajmował się najczęściej, dla WSS przy KG AK, Referat 993/W.