Już po roku administrowania eparchią biskup Jonasz został oskarżony o dopuszczenie do utraty wiernych - masowe porzucenie prawosławia przez ludność tatarską, która wyraziła chęć formalnego powrotu do islamu (w rzeczywistości nadal praktykowanego mimo formalnego przyjęcia chrztu). Podstawą dla zarzutów pod jego adresem była suplika 6 tys. Tatarów do cara Mikołaja I z prośbą o zgodę na "pozostawanie przy wierze mahometańskiej". Biskupowi Jonaszowi zarzucono również dopuszczanie do przeprowadzania na terytorium eparchii obrzędów pogańskich po tym, gdy we wsi Warangusz-Jawasz grupa 4. tys. Maryjczyków złożyła ofiarę ze zwierząt. Ani car, ani Świątobliwy Synod Rządzący nie zdawali sobie sprawy ze skali problemu pozostawania przy dawnej wierze formalnie ochrzczonych mieszkańców ziemi kazańskiej i całą winą za taki stan rzeczy obarczyli ordynariusza eparchii kazańskiej. Nakazano mu skierować do pracy duszpasterskiej wśród Tatarów duchownych władających ich językiem, jednak gdy biskup poinformował, iż nie ma takich kapłanów, uznano to za dodatkową okoliczność obciążającą.
W 1828 hierarcha zmarł. Został pochowany w soborze Zwiastowania w Kazaniu po uroczystościach pogrzebowych w monasterze Przemienienia Pańskiego.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1773 Kategoria:Zmarli w 1828 Kategoria:Biskupi twerscy Kategoria:Biskupi kazańscy Kategoria:Biskupi orłowscy Kategoria:Zakonnicy monasteru Nowe Jeruzalem