Życiorys Był piątym dzieckiem w wielodzietnej rodzinie burmistrza Śródki Marcina Czochrana i jego żony Katarzyny z Kuczkowskich. Pierwsze nauki pobierał w szkole parafialnej, a następnie Kolegium Lubrańskiego, gdzie studiował filozofię (1768). Naukę kontynuował na Uniwersytecie Krakowskim, gdzie 20 kwietnia 1771 roku uzyskał tytuł bakałarza. Jeszcze przed zakończeniem studiów przyjął niższe święcenia (1772), a rok później święcenia kapłańskie. Tytuł doktora filozofii otrzymał 26 kwietnia 1773 roku.
W 1775 roku rozpoczął pracę pedagogiczną jako wykładowca matematyki w Kolegium Nowodworskiego w Krakowie. Swoje wykłady zebrał w podręczniku „Wiadomości algebraiczne” (1780). Pod wpływem Hugo Kołłątaja, którego poznał w 1776 roku, zaczął głosić idee prawa natury, prądy fizjokratyczne oraz postępowe i tolerancyjne poglądy religijne. Te nowe idee znajdują odbicie w wydanym w Krakowie w 1782 dziełku „Uwagi moralne, gruntujące się na prawie natury i religii dla wiadomości i pożytku młodzieży narodowej”. W tym samym roku Hugo Kołłątaj wysłał go na koszt Komisji Edukacji Narodowej do Wiednia i Strasburga, gdzie studiował prawo kościelne.