Podział gatunku został w 2024 roku zaakceptowany przez North American Classification Committee (NACC) i inne ornitologiczne autorytety.
Etymologia Nazwa rodzajowa: greckie rhamphos – dziób; nowołacińskie cinclus – drozd < greckie kinklos – niezidentyfikowany machający ogonem przybrzeżny ptak. Epitet gatunkowy: greckie brakhus – krótki; -ouros – -ogonowy.
Zasięg występowania Skrzeczek mniejszy występuje na Martynice; tylko na półwyspie Caravelle na powierzchni około 5 km², w pozostałej części wyspy wymarł.
Biotop Zasiedla suche i półsuche zadrzewienia i zakrzewienia, gdzie ziemię przykrywają opadłe liście, czasem w gęstych zaroślach. Występuje na suchych zboczach pagórków z dala od strumieni. Znosi pewne zmiany w środowisku, może zasiedlać lasy i zakrzewienia wtórne. Mimo że widuje się go w miejscach po wyciętych drzewach lub na polach uprawnych, nigdy tam nie gniazduje. Odnotowywany do wysokości 200 m n.p.m.