Kenchō-ji (jap. 建長寺) – kompleks klasztorny szkoły zen rinzai w Kamakurze, najstarszy klasztor zen w Japonii, wzór konstrukcyjny dla wszystkich średniowiecznych klasztorów japońskich.
Historia klasztoru Klasztor został ufundowany przez regenta Hōjō Tokiyori, który zapragnął wybudować reprezentatywny klasztor w Kamakurze. Budowę ukończono w roku 1253 i otrzymał nazwę Kenchō po erze panowania cesarza Go-Fukakusy (後深草, pan. 1246-1260) "kenchō" (1249-1256). Opatem założycielem został mianowany chiński mistrz chan Lanxi Daolong (1213–1278), który w roku 1246 przybył do JaponiiHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 33.
Klasztor wzorowany był na chińskim modelu klasztoru z góry Jing i był pierwszym całkowicie przeznaczonym dla szkoły rinzai klasztorem w JaponiiHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 34. Od samego początku Lanxi narzucił w klasztorze ścisłe przestrzeganie chińskich reguł monastycznych i wkrótce jego imię stało się znane w całej Japonii.