Jednak mistrz nie mógł się dobrze zaadaptować do japońskich warunków i 1263 roku powrócił do Chin.
Po powrocie mistrza Lanxi do Kamakury Tokiyori najpierw wyznaczył go na opata nowego klasztoru Zenkō, a gdy opróżniło się miejsce opata Kenchō-ji, ponownie został opatem tego klasztoru. W 1265 roku mistrz Lanxi został oskarżony o szpiegowanie na rzecz władz mongolskich w Chinach i skazany dwukrotnie na wygnanie. Tuż przed śmiercią pozwolono mu na powrót do Kenchō-ji. Linia przekazu utworzona przez mistrza nazwana został od jego tytułu Daikaku Zenji (Mistrz zen Wielkiego Oświecenia). Daikaku-ha była liczna i stanowiła znaczącą siłę w ówczesnej szkole rinzai.
Kolejnym chińskim opatem klasztoru został mistrz chan Yishan Yining (1247–1317). Jego nauczanie cieszyło się takim powodzeniem, że klasztor nie mógł wszystkich pomieścić. Yishan wymyślił więc egzamin dla chętnych mnichów, głównie polegający na weryfikacji literackich umiejętności kandydatów. Taki test zdał m.in. Musō Soseki. Kulturalno-religijny program Yishana stał się prekursorskim praogramem dla systemu gozanHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str.