Król Drozdobrody (König Drosselbart) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1812 roku w ich zbiorze Baśni (tom 1, nr 52).
TreśćBaśnie braci Grimm tom 1, wyd. LSW, 1989 Pewien król miał piękną córkę, która miała wielu adoratorów. Jednak księżniczka była bardzo wybredna i u każdego starającego się o jej rękę zalotników znajdowała jakąś wadę. Jednego uznawała za zbyt grubego, innego za zbyt wysokiego itd. Pewien młody królewicz z sąsiedniego kraju, który miał lekko wystający podbródek został przez nią nazwany Drozdobrodym, gdyż zdaniem księżniczki jego broda przypominała dziób drozda. Odtąd to przezwisko do niego przylgnęło i zawsze już był nazywany Drozdobrodym. Król był oburzony na zachowanie córki wobec zalotników i pod wpływem złości oświadczył, że wyda ją za mąż za pierwszego lepszego żebraka, który pojawi się przed pałacem. Jakiś czas później istotnie pojawił się przed drzwiami pałacu żebrak. Król kazał prowadzić go do środka i rozkazał królewnie poślubić go. Po ślubie oświadczył córce, że nie wypada, by jako mężatka nadal mieszkała w jego pałacu - musi przeprowadzić się do męża. Ruszyła wiec z mężem-żebrakiem do sąsiedniego kraju. Mijali piękny las, łąkę i ogromne miasto. Królowa pytała wówczas męża-żebraka do kogo należą te włości.