W czasie przybycia królowej do Hiszpanii, które odbyło się w Quadraque w pobliżu granicy, najprawdopodobniej niechcący stanęła w obecności dworu na długim trenie Elżbiety, co ta uznała za zniewagę i odesłała księżnę do Madrytu rzekomo po nową suknię i jeszcze tego samego dnia została zwolniona. W Bajonnie czekała na stosowną chwilę, mając nadzieję, że zostanie wezwana przez króla, ale czekała na próżno. Saint-Simon uważa, że jej odwołanie zostało zaplanowane wcześniej, a nawet, że odbyło się za zgodą króla. Po krótkim pobycie we Francji księżna wyjechała do Włoch i ostatecznie osiadła w Rzymie, gdzie często bywała na dworze wygnanego "Starszego Pretendenta", gdzie prowadziła skuteczne negocjacje z papieżem, aż do śmierci w dniu 5 grudnia 1722. Na kilka lat przed śmiercią miała ostateczną satysfakcję widząc wygnanego z Hiszpanii Alberiniego.
Dziedzictwo
Księżna de Ursinis rozpoczęła likwidacje władzy Kościoła i inkwizycji w Hiszpanii, jednocześnie doprowadzając finanse państwa do porządku.