Jej wpływ na parę królewską był tak silny, że prawdopodobnie trwałby przez całe jej życie, ale nieoczekiwanie umarła królowa. W swoich listach, które wysyłała do pani Maintenon, opisała próby zmobilizowania załamanego śmiercią żony króla. Chcąc móc na nowo kierować królem, księżna zgodziła się na plan kardynał Alberoniego, który zaplanował małżeństwo króla z Elżbietą Farnese, dziedziczką księstw Parmy i Piacenzy, którą miała nadzieję kierować tak jak to było w przypadku jej poprzedniczki.
Jednakże, Saint-Simon opowiada, że księżna próbowała sama zostać królową Hiszpanii, a, gdy ten plan się nie powiódł, namówiła Alberoniego by wysłał delegacje do Parmy, mając nadzieję, że Elżbieta Farnese, która nie mogła liczyć na królewską koronę, będzie jej za to wdzięczna. Próbując stać się królową, Ursinis straciła resztki poparcia pani de Maintenon; a wybranie Elżbiety Farnese bez zgody króla Francji sprawiło, że straciła też poparcie Ludwika XIV.
Elżbieta jednak, dowiedziawszy się o wpływach księżnej i o jej ambicji zostania królową, już w Parmie postanowiła rozwiązać problem księżnej.