Wiktor Kondratjewicz Charczenko (ros. Ви́ктор Кондра́тьевич Ха́рченко, ur. w Żmerynce, zm. 10 stycznia 1975 w Białoruskiej SRR) – radziecki dowódca wojskowy ukraińskiego pochodzenia, marszałek wojsk inżynieryjnych (1972).
Życiorys Ukończył stolarską szkołę zawodową, od 1929 w Leningradzie, działacz Komsomołu, członek fabrycznego komitetu Komsomołu, od 1931 w WKP(b), od 1932 w Armii Czerwonej.
W 1939 ukończył Wyższą Wojskową Elektrotechniczną Szkołę Dowódców Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej, w której potem pracował jako kierownik kursów i zastępca szefa wydziału inżynieryjno-elektrotechnicznego.
Brał udział w wojnie z Finlandią 1939–1940. W latach 1937–1940 był mistrzem Armii Czerwonej w skokach narciarskich, a 1938 srebrnym medalistą ZSRR w tej dyscyplinie. Od sierpnia 1941 uczestnik II wojny światowej, inżynier wojskowy 3 rangi, zimą 1941/1942 brał udział w bitwie pod Moskwą, od grudnia 1941 szef sztabu 33 Samodzielnej Brygady Inżynieryjno-Saperskiej Specjalnego Przeznaczenia, od czerwca 1942 zastępca dowódcy 16 Samodzielnej Brygady Inżynieryjnej Specjalnego Przeznaczenia na Froncie Południowo-Zachodnim i Stalingradzkim, uczestnik bitwy pod Stalingradem. W 1943 brał udział w pracach inżynieryjnych na Froncie Centralnym i bitwie pod Kurskiem, potem w bitwie nad Dnieprem i walkach na 1 Froncie Białoruskim.