W zachodnich prowincjach cesarstwa zrzeszenia dendroforów najczęstsze były właśnie w Galii, zarówno wskutek niezwykłego rozpowszechnienia tam kultu Wielkiej Matki (Magna Mater) Kybele, jak i silnego wpływu rzymskich obyczajów społecznych; tłumaczy to nagromadzenie związanych z nimi zabytków (ołtarze, stele nagrobne).
W czasach największej aktywności dendroforowie skupiali się w tzw. kolegiach, będących tym samym odpowiednikiem zarazem cechów i bractw religijnych (jako collegiati lub corporati). Dokładne szczegóły ich działalności są jednak wciąż mało poznane. Wiadomo m.in., że wraz z rzemieślnikami z podobnych zawodów (jak np. fabri – pracownicy budowlani) zajmowali się z racji swych umiejętności i wyposażenia (siekiery, drabiny) również gaszeniem pożarów. Wymienieni są w stu kilkudziesięciu inskrypcjach rzymskich, poczynając od okresu Flawiuszów aż do schyłku III wieku.
Zobacz też
korybanci gallowie
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Jérôme Carcopino: Życie codzienne w Rzymie w okresie rozkwitu cesarstwa. Wyd. 2. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1966
Maria e Aristide Calderini: Dizionario di antichità greche e romane. Milano: Casa Ed. Ceschina, 1960
Kategoria:Życie codzienne w starożytnym Rzymie Kategoria:Religie starożytności Kategoria:Frygia