Maciej Łubieński prowadzący na szerszą skalę akcję rekatolicyzacji ewangelików i odzyskiwania dóbr kościelnych. W wyniku tego, że kościół w Rozłazinie stał się kościołem patronatu królewskiego został on odebrany protestantom. Ostatni pastor opuścił Rozłazino w 1641 roku i przeniósł się do pobliskiego Dzięcielca, a miejscowi protestanci utracili miejsce kultu.
Po upadku zboru W 1657 roku Ziemia lęborsko - bytowska przekazana została jako lenno polskie Brandenburgii i utracona. Doprowadziło to do zaprzestania na tych terenach kontrreformacji. Pomimo nowego patronatu miejscowy kościół pozostał w rękach katolickich. Spowodowało to kilka lat później w 1664 roku powstania nowego zboru w pobliskim Dzięcielcu. Skutkiem tego było utrzymywanie się przewagi liczebnej Ewangelików w samym Rozłazinie do połowy lat 40. XX w. W drugiej połowie lat 40 miejscowa autochtoniczna, ewangelicka, niemieckojęzyczna ludność pochodzenia kaszubskiego została w większości wysiedlona do Niemiec.
Pastorzy Jerzy Floss 1614 - ? Jakub Grulike ? - 1641