Najniższe pomieszczenie służy jako magazyn. Schody łączą go z sypialnią, nad którą urządzono kuchnię z piecem węglowym, szafkami i ławą oraz pomieszczenie dzienne, w którym pełniło się także służbę. Na tej wysokości bryłę latarni urozmaicają trzy wykusze. Wysokość dwóch z nich odpowiada wysokości kondygnacji, trzeci jest wyższy. Przybudówki znajdują się od północnego zachodu, południa i od północnego wschodu i mieściły światła uzupełniające. Z pomieszczenia służbowego prowadzą schody na galeryjkę wokół zwieńczonej miedzianym dachem laterny. Obejście laterny balkonem nie jest możliwe, gdyż wyższa wieżyczka blokuje przejście.
W latach 40. XX wieku podział pomieszczeń był inny. Możliwe było wejście do budynku z dolnej (pomalowanej na czarno) części, gdzie urządzono magazyn, zaś w miejscu obecnego magazynu umieszczone były agregaty prądotwórcze.
Wyposażenie Historia wyposażenia left|thumb|Latarnia zaznaczona na mapie z 1906 (północny zachód) Pierwsze oświetlenie na latarni Roter Sand stanowiła lampa naftowa o dwóch knotach. W celu utrzymania charakterystyki światła używano ruchomej przesłony, otwieranej i zamykanej przez mechanizm zegarowy, z łańcuchem przewieszonym na całą wysokość wieży.