W latach 1937–39 Irena Sowicka współpracowała jako malarka i aktorka z teatrem „Cricot” Józefa Jaremy w Warszawie, gdzie poznała awangardowych artystów z grupy „a.r.” z W. Strzemińskim i H. Stażewskim na czele, co nie zostało bez wpływu na jej malarstwo i twórczość scenograficzną. Od 1942 roku pracowała nad repertuarem, lalkami i scenografią przyszłego teatru lalek, dobierając i szkoląc jednocześnie pięcioosobowy zespół lalkarski.
„Guliwer” Już wiosną 1945 roku planowano Teatr Plastyków przy ZPAP, którego Sowicka było członkiem, ale z braku funduszów oraz lokalu dopiero w marcu 1946 r. teatr pod nazwą Teatr Lalki i Aktora „Start” otrzymał tymczasowy lokal i subwencje miejskie. Premiera „Szewca Dratewki” w kwietniu 1946 r. zapoczątkowała działalność teatru, który po następnej premierze („Gęgorek” w jej reżyserii, kwiecień 1947 r.) w nowym lokalu przy ul. Królewskiej zmienił nazwę na Teatr Lalki i Aktora „Guliwer”. Sztuka spotkała się z uznaniem krytyków i publiczności, ale wizytówką teatru stało się przedstawienie „Guliwer w krainie Liliputów”.