Różnice w produkowanych przez koncern wyrobach różnił się umiejscowieniem silnika (autobusy Sanos budowane były z silnikami umieszczonymi z tyłu, natomiast autobusy z Zagrzebia, zależnie od typu, miały silniki umieszczone z przodu lub z tyłu). Zarówno Sanosy, jak i Dubravy miały podobną konstrukcję środkowej partii nadwozia, natomiast różnica w wyglądzie zewnętrznym obu marek autobusów dotyczyła przedniej ściany. Na podwoziu Daimler-Benza opracowano model Dubrava 1913, a później Dubrava 2313.
Dubrava 14 i początek Tvornica Autobusa Zagreb Przełomem w historii Autokaroseriji stało się opracowanie modelu D14. Zakłady FAP miały odpowiadać za opracowanie kratownicy i podwozia, za projekt nadwozia - Autokaroserija. Na czele prac stanął inż. Iwan Bałog. Przez 5 lat prace ze strony zakładów w Priboj okazały się bezowocne, stąd podjęto decyzję o stworzenie komórki, Opracowanie Konstrukcji Podwozia w Służbie Rozwoju, i w 1976 zrestartowano prace. Opracowano dokumentację instalacji silnika Famos i układu napędowego, lecz opór zarządu zadecydowało o nie wdrożenie do produkcji. Zbojkotowanie projektu przez zarząd zakończył się rezygnacją Bałoga z pracy w zagrzebskich zakładach w marcu 1977 r. Prace nad D14 wstrzymano na rzecz przystosowania podwozia D1913 na eksport do Danii.