Po ukończeniu zadania, D14 uległ ponownej restartowi, powierzając główne zadanie Aleksiejowi Aleksandrowi. Wraz z zespołem opracowali i zbudowali kratownicę i podwozie dla modelu D14 w 1978 r. Opracowanie Dubrava D14 stało się przyczynkiem do zmiany profilu produkcji, do producenta kompletnych pojazdów i przemianowania zakładów na Tvornica Autobusa Zagreb (Zagrzebska Fabryka Autobusów) w 1979 r. Model D14 wzbudził duże zainteresowanie i zakładał montaż 10 różnych silników, m.in. Daimler-Benz, Famos. Premiera na Zachodzie odbyła się w 1984 r podczas targów IAA we Frankfurcie - model wystawowy był napędzany silnikiem Daimler-Benz. Dwa lata później, miał miejsce eksport do Syrii w liczbie 60 pojazdów. W 1987 r na targi czeskie dostarczono model z silnikiem Liaza. W ciągu 90 dni od podpisania umowy, do Arabii Saudyjskiej dostarczono 100 pojazdów D1420.
W 1980 roku fabryka zatrudniała 1200 pracowników oraz produkowała średnio 500–600 pojazdów (maksymalnie 900). Program produkcyjny TAZ uległ rozszerzeniu o produkcję minibusów (w 1985 r) w oparciu o podwozie samochodu dostawczego Avia A21 (wersja turystyczna, karetka pogotowia, furgony, wozy telewizyjne/reporterskie itp.) i Steyr SC6. Model opracowano w niecałe 5 miesięcy.