Włodzisław Ziembiński, właśc. Władysław Ziembiński (ur. 11 lutego 1892 w Korytowie, zm. 15 września 1966 w Poznaniu) – polski aktor filmowy i teatralny, również reżyser teatralny.
Życiorys mały|240x240px|Scena z przedstawienia Expose pani ministrowej w Teatrze Kameralnym w Warszawie (1939). Od lewej: Stanisław Kwaskowski, Hanna Różańska, Helena Zarembina, Wanda Bartówna, Pelagia Relewicz-Ziembińska i Włodzisław Ziembiński. Urodził się w rodzinie Izydora Zygmunta, inżyniera, i Marii z domu Wątrobska. W latach 1902–1906 uczył się w gimnazjum ojców jezuitów w Chyrowie. Następnie studiował w krakowskiej Akademii Handlowej oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po ukończeniu Szkoły Aplikacyjnej w 1913 roku debiutował w Teatrze Polskim. Pracował w Krakowie w Teatrze im. Juliusza Słowackiego i Bagateli. W 1920 roku ożenił się z aktorką Pelagią Relewicz, a w 1921 roku małżonkowie przenieśli się do Warszawy, gdzie Ziembiński grał i reżyserował w teatrze Komedia. Do Krakowa przenieśli się w 1924 roku, grając od 1926 roku na przemian w Warszawie i Łodzi. W latach 1935–1939 współpracował z kilkoma teatrami stolicy.