Ostatnich koni pułk pozbył się dopiero w 1943 roku i w działaniach na frontach II wojny światowej udziału nie brał, z wyjątkiem okazjonalnych działań poszczególnych kompanii na froncie włoskim.
W latach czterdziestych i pięćdziesiątych XX wieku jednostka – wyposażona w czołgi, samochody pancerne, jeepy, motocykle, a nawet konie – uczestniczyła w działaniach porządkowych i żandarmeryjnych US Army Constabulary w Europie, na Filipinach i w Korei.
7 stycznia 1963 roku powstała – na bazie części 1 Dywizji Kawalerii (Powietrznej), do której 1 Pułk należał od roku – eksperymentalna 11 Dywizja Powietrzno-Uderzeniowa. Składała się z trzech brygad piechoty, dwóch batalionów śmigłowców transportowych, dywizjonu lekkich śmigłowców obserwacyjnych oraz kompanii wielozadaniowych Bell UH-1 Iroquois. 1 lipca 2 Szwadron 1 Pułku został zwolniony ze służby żandarmeryjnej w Europie i wrócił do Stanów Zjednoczonych. 8 sierpnia opuścił Fort Hood i wyruszył do Wietnamu, gdzie został przyłączony do 4 Dywizji Piechoty i zakwaterowany w Pleiku. W czasie służby na Płaskowyżu Centralnym żołnierze uczestniczyli w walkach w Pleiku, Đắk Tô, Suoi Doi, Kon Tum i wielu innych, najczęściej bezimiennych, miejscach. W maju 1969 roku szwadron został przerzucony na południe, do Phan Thiết, gdzie wszedł w skład 1 Ugrupowania Polowego.